Cozaar

Πότε χρησιμοποιείται η λοσαρτάνη

Η αρτηριακή υπέρταση συχνά δεν προκαλεί αισθητά συμπτώματα. Ωστόσο, η παρατεταμένη αύξηση της πίεσης καταπονεί τα αιμοφόρα αγγεία, την καρδιά, τον εγκέφαλο και τους νεφρούς. Η μείωσή της δεν αποσκοπεί απλώς σε μια καλύτερη ένδειξη στο πιεσόμετρο: αποτελεί μέρος της πρόληψης καρδιαγγειακών και νεφρικών επιπλοκών.

Η λοσαρτάνη χορηγείται για την ιδιοπαθή υπέρταση σε ενήλικες και, υπό ειδική ιατρική καθοδήγηση, σε παιδιά και εφήβους 6–18 ετών. Υπάρχουν και ενδείξεις που απαιτούν πιο συγκεκριμένα κριτήρια. Σε ενήλικες με υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και σημαντική αποβολή πρωτεΐνης στα ούρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέρος της αντιυπερτασικής θεραπείας για τη νεφρική νόσο. Η παρουσία πρωτεΐνης στα ούρα δείχνει ότι το νεφρικό φίλτρο έχει ήδη επιβαρυνθεί· ο έλεγχος της πίεσης μέσα στο νεφρό είναι επομένως ιδιαίτερα σημαντικός.

Επιπλέον, η λοσαρτάνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ενήλικες με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένη συστολική λειτουργία της αριστερής κοιλίας (κλάσμα εξώθησης ≤ 40%), όταν οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης (ΜΕΑ) δεν είναι κατάλληλοι, για παράδειγμα λόγω επίμονου βήχα ή αντένδειξης. Η ένδειξη αφορά κλινικά σταθερούς ασθενείς που λαμβάνουν καθιερωμένη αγωγή· δεν αποτελεί λόγο αντικατάστασης ενός αναστολέα ΜΕΑ όταν η καρδιακή ανεπάρκεια έχει ήδη σταθεροποιηθεί με αυτόν. Ξεχωριστή ένδειξη είναι η μείωση του κινδύνου εγκεφαλικού επεισοδίου σε ορισμένους υπερτασικούς ασθενείς με ηλεκτροκαρδιογραφικά τεκμηριωμένη υπερτροφία της αριστερής κοιλίας. Η επιλογή θεραπείας σε κάθε περίπτωση βασίζεται στο συνολικό καρδιολογικό και νεφρολογικό ιστορικό.

Πώς μειώνει την πίεση και πότε φαίνεται το αποτέλεσμα

Η αγγειοτασίνη ΙΙ είναι μια ορμόνη που προκαλεί σύσπαση των αγγείων και συμβάλλει στην κατακράτηση νατρίου και νερού μέσω της αλδοστερόνης. Η λοσαρτάνη εμποδίζει τη δράση της στους υποδοχείς AT1. Έτσι περιορίζεται η αγγειοσύσπαση και διευκολύνεται η μείωση της αρτηριακής πίεσης, χωρίς να προκαλείται απότομη «αποβολή υγρών» όπως με ένα διουρητικό.

Μετά τη λήψη σχηματίζεται στο ήπαρ ένας δραστικός μεταβολίτης που συμβάλλει σημαντικά στην αντιυπερτασική δράση. Παρότι η αρχική ουσία παραμένει για σχετικά λίγο στο αίμα, η επίδραση του μεταβολίτη επιτρέπει συνήθως χορήγηση μία φορά την ημέρα. Μείωση της πίεσης μπορεί να φανεί νωρίτερα, αλλά το μέγιστο αποτέλεσμα μιας σταθερής δόσης επιτυγχάνεται συχνά σε 3–6 εβδομάδες. Για τον λόγο αυτό, μία μεμονωμένη μέτρηση ή λίγες ημέρες θεραπείας δεν αρκούν πάντα για να κριθεί αν η δόση είναι κατάλληλη.

Η λοσαρτάνη δεν προορίζεται για άμεση αντιμετώπιση μιας υπερτασικής κρίσης. Πολύ υψηλή πίεση μαζί με πόνο στο στήθος, δύσπνοια, νευρολογικά συμπτώματα ή έντονο ασυνήθιστο πονοκέφαλο χρειάζεται επείγουσα ιατρική εκτίμηση, όχι επιπλέον δισκία χωρίς οδηγία.

Περιεκτικότητες και επιλογή δόσης

Οι περιεκτικότητες 25 mg, 50 mg και 100 mg εκφράζουν την ποσότητα της λοσαρτάνης ανά δισκίο. Δεν αντιστοιχούν σε τρία διαδοχικά «στάδια» που πρέπει να περάσει κάθε ασθενής. Για τους περισσότερους ενήλικες με υπέρταση, η συνήθης αρχική και δόση συντήρησης είναι 50 mg μία φορά την ημέρα. Αν οι μετρήσεις παραμένουν εκτός του εξατομικευμένου στόχου, ο γιατρός μπορεί να εξετάσει αύξηση στα 100 mg ημερησίως ή συνδυασμό με άλλο αντιυπερτασικό.

Η δόση των 25 mg έχει ιδιαίτερη χρησιμότητα όταν απαιτείται προσεκτικότερη έναρξη, για παράδειγμα σε άτομα με μειωμένο ενδαγγειακό όγκο λόγω ισχυρής διουρητικής αγωγής. Σε ηλικία άνω των 75 ετών μπορεί επίσης να εξεταστεί χαμηλότερη αρχική δόση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χρειάζεται αυτόματα μείωση σε κάθε ηλικιωμένο. Στη χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια χρησιμοποιούνται διαφορετικά σχήματα σταδιακής τιτλοποίησης, με δυνατότητα έναρξης και από δόση μικρότερη των 25 mg· οι τρεις περιεκτικότητες του καταλόγου δεν περιγράφουν το σύνολο αυτών των σχημάτων.

Για παιδιά και εφήβους η δοσολογία καθορίζεται με βάση το σωματικό βάρος, την ανταπόκριση και τα δεδομένα ασφάλειας της ηλικιακής ομάδας. Επομένως οι παραπάνω δόσεις ενηλίκων δεν αποτελούν οδηγίες για παιδιατρική χρήση.

Στην Ελλάδα καταγράφονται φαρμακευτικά προϊόντα λοσαρτάνης με διαφορετικές εμπορικές ονομασίες και περιεκτικότητες. Οι καταχωρίσεις του COZAAR σε μορφή δισκίων αφορούν, μεταξύ άλλων, τα 50 mg και 100 mg, ενώ η λοσαρτάνη των 25 mg εμφανίζεται και σε άλλα καταχωρισμένα σκευάσματα. Η περιεκτικότητα που εμφανίζεται σε έναν ηλεκτρονικό κατάλογο δεν επιβεβαιώνει από μόνη της συγκεκριμένη εθνική συσκευασία ή κατασκευαστή. Τα εγκεκριμένα γενόσημα με την ίδια δραστική ουσία οφείλουν να πληρούν τις απαιτήσεις ποιότητας και βιοϊσοδυναμίας, παρότι μπορεί να έχουν διαφορετικά έκδοχα ή εμφάνιση.

Η λήψη στην καθημερινότητα

Τα δισκία λαμβάνονται από το στόμα με νερό, με ή χωρίς φαγητό, συνήθως την ίδια ώρα κάθε ημέρα. Η σταθερή ώρα βοηθά να αποφεύγονται παραλείψεις, ιδιαίτερα επειδή η υπέρταση δεν γίνεται πάντα αντιληπτή. Δεν πρέπει να θεωρείται ότι μια καλή πρωινή μέτρηση επιτρέπει την παράλειψη της επόμενης δόσης. Η διάρκεια της θεραπείας συχνά είναι μακροχρόνια και η αναπροσαρμογή της στηρίζεται σε επαναλαμβανόμενες μετρήσεις και ιατρική αξιολόγηση.

Αν ξεχαστεί μία δόση, λαμβάνεται η επόμενη στη συνηθισμένη ώρα χωρίς διπλασιασμό για αναπλήρωση. Για οποιαδήποτε αβεβαιότητα σχετικά με πρόσφατη παράλειψη, ιδίως όταν συγχορηγούνται άλλα φάρμακα για την πίεση, χρειάζεται συμβουλή φαρμακοποιού ή γιατρού. Η απότομη προσωπική απόφαση διακοπής μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια του ελέγχου της πίεσης, ακόμη κι αν δεν προκαλεί ειδικό σύνδρομο στέρησης.

Το αλκοόλ μπορεί να ενισχύσει τη ζάλη ή την πτώση της πίεσης, κυρίως στην αρχή ή μετά την αύξηση της δόσης. Αν εμφανίζεται ζάλη ή υπνηλία, χρειάζεται προσοχή στην οδήγηση και στον χειρισμό μηχανημάτων. Η φύλαξη γίνεται σύμφωνα με τις οδηγίες της συγκεκριμένης συσκευασίας, κατά προτίμηση μέσα στην αρχική της συσκευασία για προστασία από υγρασία και φως.

Γιατί ελέγχονται οι νεφροί και το κάλιο

Η λοσαρτάνη μπορεί να ωφελήσει συγκεκριμένους ασθενείς με διαβητική νεφρική νόσο, αλλά η δράση της στο σύστημα ρενίνης–αγγειοτασίνης αλλάζει και την πίεση μέσα στα νεφρικά σπειράματα. Για ορισμένους αυτό είναι προστατευτικό μακροπρόθεσμα. Σε άλλους, κυρίως όταν υπάρχει αφυδάτωση, σημαντική νεφρική δυσλειτουργία, σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια ή στένωση νεφρικών αρτηριών, μπορεί να παρατηρηθεί μεγαλύτερη μείωση της νεφρικής διήθησης.

Γι’ αυτό ελέγχονται η κρεατινίνη ή ο εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης και τα επίπεδα καλίου, πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας όταν ενδείκνυται, ιδίως μετά από αλλαγή δόσης ή συγχορηγούμενων φαρμάκων. Μια μικρή μεταβολή της κρεατινίνης δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με μόνιμη βλάβη, ενώ μια μεγάλη ή προοδευτική αύξηση απαιτεί αξιολόγηση. Η λοσαρτάνη μπορεί επίσης να αυξήσει το κάλιο, καθώς μειώνει τη δράση της αλδοστερόνης. Το υψηλό κάλιο συχνά δεν δίνει σαφή συμπτώματα, επομένως δεν αρκεί να αισθάνεται κάποιος καλά για να παραλείπει τις εξετάσεις.

Έντονη διάρροια, επανειλημμένοι έμετοι ή αδυναμία λήψης υγρών μπορούν να μεταβάλουν την ισορροπία υγρών και τη νεφρική λειτουργία. Σε τέτοιες καταστάσεις χρειάζεται έγκαιρη επικοινωνία με επαγγελματία υγείας για να αποφασιστεί αν απαιτούνται εξετάσεις ή προσωρινή τροποποίηση της αγωγής· δεν πρέπει να γίνεται αυτοσχέδια αλλαγή της δόσης.

Ανεπιθύμητες ενέργειες και σημεία που απαιτούν προσοχή

Η ζάλη συγκαταλέγεται στις συχνότερα αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες της λοσαρτάνης. Μπορεί να σχετίζεται με την πτώση της πίεσης, ιδίως όταν κάποιος σηκώνεται απότομα ή έχει χάσει υγρά. Κόπωση, αδυναμία ή διαταραχές της αρτηριακής πίεσης είναι επίσης πιθανές. Εφόσον η ζάλη επιμένει, προκαλεί πτώσεις ή συνοδεύεται από λιποθυμία, χρειάζεται ιατρική εκτίμηση και επανέλεγχος των μετρήσεων και της θεραπείας.

Ορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες αναγνωρίζονται περισσότερο στις εξετάσεις παρά από τα συμπτώματα, όπως η υπερκαλιαιμία ή η επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας. Αρρυθμίες, έντονη μυϊκή αδυναμία, πολύ μειωμένη παραγωγή ούρων ή σοβαρή αδιαθεσία πρέπει να αξιολογούνται άμεσα. Η γνωστή υπερευαισθησία στη λοσαρτάνη ή σε οποιοδήποτε έκδοχο του συγκεκριμένου σκευάσματος αποτελεί αντένδειξη. Σπάνια μπορεί να εμφανιστεί αγγειοοίδημα, με πρήξιμο στα χείλη, τη γλώσσα, το πρόσωπο ή τον λαιμό. Όταν επηρεάζεται η αναπνοή ή η κατάποση απαιτείται επείγουσα βοήθεια. Έχει επίσης αναφερθεί σπάνιο εντερικό αγγειοοίδημα, που μπορεί να εμφανιστεί με επίμονο κοιλιακό πόνο, ναυτία, έμετο ή διάρροια και χρειάζεται διαγνωστική εκτίμηση.

Η λήψη μεγαλύτερης ποσότητας από τη συνταγογραφημένη μπορεί να προκαλέσει σημαντική υπόταση, ταχυκαρδία ή βραδυκαρδία και διαταραχές της κυκλοφορίας. Σε πιθανή υπερδοσολογία δεν αναμένεται η εμφάνιση συμπτωμάτων στο σπίτι: απαιτείται άμεση επικοινωνία με επείγουσα ιατρική υπηρεσία ή κέντρο δηλητηριάσεων.

Κύηση, άλλες παθήσεις και ειδικές ομάδες

Η λοσαρτάνη δεν πρέπει να αρχίζει κατά την εγκυμοσύνη. Η χρήση της δεν συνιστάται στο πρώτο τρίμηνο και αντενδείκνυται στο δεύτερο και τρίτο, επειδή η αναστολή του συστήματος ρενίνης–αγγειοτασίνης μπορεί να προκαλέσει σοβαρή βλάβη στα νεφρά και στην ανάπτυξη του εμβρύου. Όποια σχεδιάζει εγκυμοσύνη χρειάζεται έγκαιρη αναθεώρηση της αντιυπερτασικής αγωγής. Αν διαπιστωθεί εγκυμοσύνη κατά τη λήψη λοσαρτάνης, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί αμέσως και να ενημερωθεί χωρίς καθυστέρηση ο θεράπων ιατρός, ώστε να αποφασιστεί κατάλληλη εναλλακτική αντιυπερτασική αγωγή. Η λοσαρτάνη δεν συνιστάται κατά τον θηλασμό λόγω έλλειψης επαρκών δεδομένων· προτιμάται θεραπεία με καλύτερα τεκμηριωμένο προφίλ ασφάλειας, ιδιαίτερα όταν θηλάζει νεογνό ή πρόωρο βρέφος.

Η σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία αποτελεί αντένδειξη, επειδή η μεταβολική επεξεργασία της λοσαρτάνης μπορεί να επηρεαστεί σημαντικά. Σε ηπιότερες ηπατικές διαταραχές ο γιατρός μπορεί να εξετάσει χαμηλότερη δόση. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται επίσης σε στένωση των νεφρικών αρτηριών, μειωμένο όγκο υγρών, σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια και σε άτομα που έχουν παρουσιάσει αγγειοοίδημα στο παρελθόν.

Η ηλικία και μόνη της δεν επιβάλλει συγκεκριμένη δόση, όμως σε μεγαλύτερους ασθενείς η πολυφαρμακία, τα διουρητικά και η νεφρική λειτουργία μπορούν να αλλάξουν το περιθώριο ασφάλειας. Τα δισκία ορισμένων παρουσιάσεων περιέχουν λακτόζη· σε σπάνιες κληρονομικές διαταραχές μεταβολισμού συγκεκριμένων σακχάρων πρέπει να ελέγχονται τα έκδοχα του ακριβούς προϊόντος. Η χρήση σε παιδιά κάτω των 6 ετών δεν συνιστάται λόγω περιορισμένων δεδομένων.

Αλληλεπιδράσεις με φάρμακα και συμπληρώματα

Πριν από την έναρξη της λοσαρτάνης χρειάζεται έλεγχος όλων των φαρμάκων και συμπληρωμάτων. Η συνδυασμένη χρήση με σκευάσματα καλίου, υποκατάστατα αλατιού που περιέχουν κάλιο ή καλιοσυντηρητικά διουρητικά, όπως η σπιρονολακτόνη, μπορεί να οδηγήσει σε υπερκαλιαιμία. Παρόμοια προσοχή απαιτείται με ορισμένα αντιβιοτικά που περιέχουν τριμεθοπρίμη.

Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, όπως η ιβουπροφαίνη ή η ναπροξένη, μπορεί να περιορίσουν την αντιυπερτασική επίδραση και, ιδιαίτερα σε αφυδάτωση ή προϋπάρχουσα νεφρική δυσλειτουργία, να αυξήσουν τον κίνδυνο οξείας επιβάρυνσης των νεφρών. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος όταν συνυπάρχει διουρητικό. Αν χρειάζεται αναλγητικό για συχνή χρήση, η επιλογή πρέπει να συζητηθεί με επαγγελματία υγείας.

Ο συνδυασμός με αναστολέα ΜΕΑ ή αλισκιρένη δεν αποτελεί συνήθη τρόπο ενίσχυσης της θεραπείας, επειδή αυξάνει τον κίνδυνο υπότασης, υπερκαλιαιμίας και νεφρικής δυσλειτουργίας. Ειδικά η συγχορήγηση με αλισκιρένη αντενδείκνυται σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή συγκεκριμένο βαθμό νεφρικής δυσλειτουργίας. Η λήψη λιθίου μπορεί να απαιτεί παρακολούθηση των επιπέδων του στο αίμα, λόγω πιθανής αύξησης της τοξικότητάς του.

Η φλουκοναζόλη και η ριφαμπικίνη μπορούν να επηρεάσουν τον σχηματισμό ή τα επίπεδα του δραστικού μεταβολίτη της λοσαρτάνης. Ο χυμός γκρέιπφρουτ μπορεί επίσης να μειώσει την έκθεση σε αυτόν τον μεταβολίτη και, συνεπώς, το θεραπευτικό αποτέλεσμα, γι’ αυτό συνιστάται να αποφεύγεται κατά τη θεραπεία. Είναι χρήσιμο να αναφέρονται όλα τα φάρμακα και συμπληρώματα κατά τον έλεγχο της αγωγής, αντί να επιχειρείται προσαρμογή της δόσης χωρίς ιατρική εκτίμηση.

Διαθεσιμότητα και προϋποθέσεις προμήθειας του Cozaar

Η αγορά του Cozaar διαδικτυακά μέσω του Kafreya Pharmacy συνδέεται με την επιβεβαίωση της συγκεκριμένης περιεκτικότητας, της συσκευασίας και της διαθεσιμότητας κατά την επεξεργασία της παραγγελίας. Η τιμή αφορά το προϊόν που τελικά επιβεβαιώνεται και μπορεί να διαφέρει ανάλογα με την περιεκτικότητα και τη συσκευασία· δεν τεκμαίρεται ενιαία τιμή για τα 25 mg, 50 mg και 100 mg.

Η λοσαρτάνη είναι συνταγογραφούμενο φάρμακο. Το Cozaar δεν χορηγείται χωρίς συνταγή: απαιτείται έγκυρη ιατρική συνταγή και έλεγχός της πριν από τη διάθεση, παράλληλα με τη φαρμακευτική επιβεβαίωση της επιλεγμένης δόσης. Η καταχώριση μιας παραγγελίας δεν υποκαθιστά την ιατρική αξιολόγηση ούτε αποτελεί αυτόματη έγκριση χορήγησης. Οι πληροφορίες παράδοσης παρουσιάζονται στην κάρτα στην αρχή της σελίδας, ενώ τα στοιχεία της συγκεκριμένης παραγγελίας επιβεβαιώνονται κατά τη διεκπεραίωσή της.